ધોરણ 6 | విષય: English
Family and friends, so dear and true, (પરિવાર અને મિત્રો, જે ખૂબ જ વહાલા અને સાચા છે,)
A special bond between me and you. (મારી અને તમારી વચ્ચે એક ખાસ બંધન છે.)
In every laugh, in every cheer, (દરેક હાસ્યમાં, દરેક ખુશીમાં,)
Our love grows stronger, year by year. (આપણો પ્રેમ વર્ષો-વર્ષ વધુ મજબૂત થતો જાય છે.)
With family, we're never alone, (પરિવાર સાથે, આપણે ક્યારેય એકલા નથી હોતા,)
In their embrace, we've always grown. (તેમના આલિંગન (પ્રેમની હૂંફ) માં, આપણે હંમેશા મોટા થયા છીએ.)
Through highs and lows, we stand by, (સુખ અને દુઃખમાં (ચડતી-પડતીમાં), આપણે સાથે ઊભા રહીએ છીએ,)
With guiding hands and hearts that never lie. (માર્ગદર્શન આપતા હાથો અને ક્યારેય જૂઠું ન બોલતા હૃદય સાથે.)
Friends are gems, shining bright, (મિત્રો એ રત્નો (હીરા) જેવા છે, જે ચમકતા રહે છે,)
They fill our days with pure delight. (તેઓ આપણા દિવસોને શુદ્ધ આનંદથી ભરી દે છે.)
With every secret, every smile, (દરેક રહસ્ય અને દરેક સ્મિત સાથે,)
They make our journey worth the while. (તેઓ આપણી જીવનની સફરને સાર્થક (સુંદર) બનાવે છે.)
Together we face each new day, (સાથે મળીને આપણે દરેક નવા દિવસનો સામનો કરીએ છીએ,)
Hand in hand, come what may. (હાથમાં હાથ પરોવીને, ભલે ગમે તે થાય.)
In this circle of love, so wide, (પ્રેમના આ વિશાળ વર્તુળમાં,)
We find our strength, we find our pride. (આપણને આપણી શક્તિ મળે છે, આપણને આપણું ગૌરવ મળે છે.)
Our love grows stronger, year by year.
Through highs and lows, we stand by.
Friends are gems, shining bright.
They make our journey worth the while.
We find our strength, we find our pride.
One evening, as the birds flew home, four village women went to fetch water from the well. (એક સાંજે, જ્યારે પક્ષીઓ ઘર તરફ ઉડી રહ્યા હતા, ત્યારે ગામની ચાર સ્ત્રીઓ કૂવામાંથી પાણી લેવા ગઈ.)
An elderly woman walked with them silently. (એક મોટી ઉંમરની વૃદ્ધ સ્ત્રી તેમની સાથે શાંતિથી ચાલી રહી હતી.)
They filled their pots and they started talking about their sons. (તેમણે તેમના ઘડા ભર્યા અને તેઓ પોતાના દીકરાઓ વિશે વાતો કરવા લાગી.)
The first woman said, "My son sings so beautifully that everyone loves his voice." (પહેલી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો એટલો સુંદર ગાય છે કે દરેકને તેનો અવાજ ગમે છે.")
The second woman said, "My son is so strong that people call him Bheem." (બીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો એટલો મજબૂત (તાકાતવર) છે કે લોકો તેને ભીમ કહે છે.")
The third woman said, "My son is very smart. He remembers everything he reads." (ત્રીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો બહુ હોશિયાર છે. તે જે પણ વાંચે છે તે બધું તેને યાદ રહી જાય છે.")
The fourth woman did not say anything. The second woman asked, "Don't you want to talk about your son?" (ચોથી સ્ત્રીએ કંઈ કહ્યું નહીં. બીજી સ્ત્રીએ પૂછ્યું, "શું તારે તારા દીકરા વિશે વાત નથી કરવી?")
She smiled and said, "My son is not strong, and he doesn't sing or read like yours." (તેણે સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "મારો દીકરો તમારા દીકરાઓની જેમ મજબૂત નથી, અને તે ગાતો કે વાંચતો પણ નથી.")
They started walking back to the village. (તેમણે ગામ તરફ પાછા ચાલવાનું શરૂ કર્યું.)
Soon, a boy passed by, singing beautifully. The first woman said, “That's my son!" But he didn't even look at her. (થોડી જ વારમાં, સુંદર ગાતો ગાતો એક છોકરો ત્યાંથી પસાર થયો. પહેલી સ્ત્રીએ કહ્યું, "તે મારો દીકરો છે!" પણ તેણે તેની માતા સામે જોયું પણ નહીં.)
Later, a strong boy walked by. The second woman said, "That's my son!" But he also didn't notice his mother. (પછીથી, એક મજબૂત છોકરો ત્યાંથી પસાર થયો. બીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "તે મારો દીકરો છે!" પણ તેણે પણ તેની માતા તરફ ધ્યાન ન આપ્યું.)
After a while, a boy came, reciting mantras. The third woman said, "That's my son!" But he also walked without noticing his mother. (થોડીવાર પછી, મંત્રોચ્ચાર કરતો એક છોકરો આવ્યો. ત્રીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "તે મારો દીકરો છે!" પરંતુ તે પણ તેની માતાની નોંધ લીધા વિના ચાલ્યો ગયો.)
Then, another boy was passing by. He saw his mother, the fourth woman, and took the heavy water pot from her. (પછી, બીજો એક છોકરો ત્યાંથી પસાર થઈ રહ્યો હતો. તેણે તેની માતા (ચોથી સ્ત્રી) ને જોઈ અને તેની પાસેથી પાણીનો ભારે ઘડો લઈ લીધો.)
The three women were surprised. (ત્રણેય સ્ત્રીઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ.)
The elderly woman smiled and said, "This is the real diamond." (વૃદ્ધ સ્ત્રીએ સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "આ જ સાચો હીરો છે.")
"My son sings so beautifully that everyone loves his voice." ➔ The first woman
"This is the real diamond." ➔ The elderly woman
"My son is not strong, and he doesn't sing or read like yours." ➔ The fourth woman
"My son is so strong that people call him Bheem." ➔ The second woman
"My son is very smart. He remembers everything he reads." ➔ The third woman
Siddhu excitedly ran out to play in the rain. As he was enjoying the rain, he looked back towards the home. (સિદ્ધુ ઉત્સાહિત થઈને વરસાદમાં રમવા માટે બહાર દોડી ગયો. જ્યારે તે વરસાદની મજા માણી રહ્યો હતો, ત્યારે તેણે ઘર તરફ પાછું જોયું.)
His younger sister, Deepu was hiding behind the door. (ત્યાં તેની નાની બહેન દીપુ બારણા પાછળ છુપાયેલી હતી.)
He splashed water towards her and called her. "Deepu! Come on. Let's play in the rain. It's so much fun." (તેણે તેના તરફ પાણી ઉડાડ્યું અને તેને બોલાવી, "દીપુ! ચાલ ને, આપણે વરસાદમાં રમીએ. આમાં બહુ મજા આવે છે.")
"No, Bhai! The cloud will fall on me. I'll get lost in the cloud." (દીપુએ કહ્યું, "ના ભાઈ! વાદળ મારા પર પડી જશે. હું વાદળમાં ખોવાઈ જઈશ.")
"Oh, really? Come outside. Look! I'm here. I'll catch the cloud. I won't let it fall on you." (સિદ્ધુએ કહ્યું, "ઓહ, ખરેખર? બહાર આવ, જો! હું અહીં છું. હું વાદળને પકડી લઈશ. હું તેને તારા પર પડવા નહીં દઉં.")
"Bhai, you're lying. Your hands are too small. How will you catch the cloud?" Deepu asked confusingly. (દીપુએ મૂંઝવણ સાથે પૂછ્યું, "ભાઈ, તું જૂઠું બોલે છે. તારા હાથ બહુ નાના છે. તું વાદળને કેવી રીતે પકડીશ?")
Siddhu said, "Don't you remember, our Grandma told a story from Shrimad Bhagwat yesterday? God Krishna lifted a huge mountain Govardhan on his little finger." (સિદ્ધુએ કહ્યું, "તને યાદ નથી, ગઈકાલે આપણા દાદીમાએ શ્રીમદ ભાગવતની વાર્તા કહી હતી? ભગવાન કૃષ્ણએ તેમની ટચલી આંગળી પર ગોવર્ધન જેવો વિશાળ પર્વત ઉપાડ્યો હતો.")
"I, too, will raise my hand just like him and catch the cloud. How can I let anything happen to my dear little sister?" (હું પણ તેમની જેમ જ મારો હાથ ઊંચો કરીશ અને વાદળને પકડી લઈશ. હું મારી વહાલી નાની બહેનને કંઈ કેવી રીતે થવા દઉં?")
"He is the almighty God, but your hands are too small." (દીપુએ કહ્યું, "તેઓ તો સર્વશક્તિમાન ભગવાન છે, પણ તારા હાથ તો બહુ નાના છે.")
"Oh! Didn't you tie me a Rakhi? Look, the power of this Rakhi has come into my hands. I can protect you from the falling clouds." (સિદ્ધુએ કહ્યું, "ઓહ! તેં મને રાખડી નથી બાંધી? જો, આ રાખડીની તાકાત મારા હાથમાં આવી ગઈ છે. હું તને પડતા વાદળોથી બચાવી શકું છું.")
Deepu said, "Yes Bhai, you are right." (દીપુએ કહ્યું, "હા ભાઈ, તું સાચો છે.")
Siddhu says, "So now, come outside and let's play in the rain." (સિદ્ધુએ કહ્યું, "તો હવે બહાર આવ અને ચાલ આપણે વરસાદમાં રમીએ.")
Saying this, he went inside and pulled Deepu outside in the rain. (આમ કહીને તે અંદર ગયો અને દીપુને બહાર વરસાદમાં ખેંચી લાવ્યો.)
She stood there, a little scared for a while, and then started playing with her brother in the rain. Now she was not afraid of rain. (તે થોડીવાર માટે ત્યાં થોડી ડરીને ઊભી રહી, અને પછી તેના ભાઈ સાથે વરસાદમાં રમવા લાગી. હવે તેને વરસાદનો ડર નહોતો.)
(a) Deepu was Siddhu's younger sister.
(b) Deepu is afraid of clouds.
(a) Grandma told a story from Shrimad Bhagwat yesterday.
(b) God Krishna lifted a huge mountain, the Govardhan on his finger.
(a) Siddhu is talking about the power of Rakhi.
What is Siddhu asking Deepu to do?
Siddhu is asking Deepu to come outside and play in the rain.
Did Siddhu promise to save Deepu?
Yes, Siddhu promised to catch the cloud and protect her.
Which game do you play with your brothers and sisters?
I play hide and seek and carrom with my brothers and sisters.
Do the clouds fall on us?
No, clouds do not fall on us.
What did God Krishna lift?
God Krishna lifted a huge mountain named Govardhan.
A new school building was constructed in a village named Sitapur. It was really a nice school. (સીતાપુર નામના ગામમાં શાળાનું નવું મકાન બનાવવામાં આવ્યું હતું. તે ખરેખર એક સરસ શાળા હતી.)
A teacher, Mr. Anand Patel, was transferred to that school. He was a loving, caring and enthusiastic man. He took motherly care of the students. (એક શિક્ષક, શ્રી આનંદ પટેલની તે શાળામાં બદલી થઈ હતી. તેઓ એક પ્રેમાળ, કાળજી રાખનારા અને ઉત્સાહી માણસ હતા. તેઓ વિદ્યાર્થીઓની માતાની જેમ કાળજી રાખતા હતા.)
There was a boy named Nayan in that village. He was ten years old. He didn't like to study. He liked to play all the day. (તે ગામમાં નયન નામનો એક છોકરો રહેતો હતો. તે દસ વર્ષનો હતો. તેને ભણવું ગમતું નહોતું. તેને આખો દિવસ રમવું ગમતું હતું.)
Staying for five hours at school was not his cup of tea. So, he rarely went to the school. (શાળામાં પાંચ કલાક બેસવું એ તેના વશની વાત નહોતી (તેને ગમતું નહોતું). તેથી, તે ભાગ્યે જ શાળાએ જતો.)
Mr. Anand decided to educate all the children of the village. So, he noticed Nayan's absence and decided to meet him. (શ્રી આનંદે ગામના તમામ બાળકોને શિક્ષિત કરવાનો નિર્ણય કર્યો. તેથી, તેમણે નયનની ગેરહાજરી નોંધ્યું અને તેને મળવાનું નક્કી કર્યું.)
Once he visited Nayan's home. He asked his parents about his absence. They told everything about his dislikes for study. So, the teacher returned sadly. (એકવાર તેઓ નયનના ઘરે ગયા. તેમણે તેના માતા-પિતાને તેની ગેરહાજરી વિશે પૂછ્યું. તેમણે ભણવા પ્રત્યે નયનની નાપસંદગી વિશે બધું જ કહ્યું. તેથી શિક્ષક ઉદાસ થઈને પાછા ફર્યા.)
Next day he decided to make greater efforts. He went to his home again. Nayan greeted him. (બીજા દિવસે તેમણે વધુ પ્રયત્નો કરવાનું નક્કી કર્યું. તેઓ ફરીથી તેના ઘરે ગયા. નયને તેમનું સ્વાગત કર્યું.)
Mr. Anand : Let's go to the school, Nayan. (શ્રી આનંદ: ચાલ નયન, શાળાએ જઈએ.)
Nayan : No, Sir! I do not like to go there. (નયન: ના, સાહેબ! મને ત્યાં જવું ગમતું નથી.)
Mr. Anand : See, you will enjoy games and songs with your friends. You will learn new things. (શ્રી આનંદ: જો, તું તારા મિત્રો સાથે રમતો અને ગીતોની મજા માણીશ. તું નવી વસ્તુઓ શીખીશ.)
Nayan : No, No, No. I will not come. (He ran inside his home.) (નયન: ના, ના, ના. હું નહીં આવું. (તે તેના ઘરની અંદર દોડી ગયો.))
Mr. Anand went to the school alone. Then it was Mr. Anand's routine work to call Nayan for school and Nayan was denying and making excuses. (શ્રી આનંદ એકલા શાળાએ ગયા. ત્યાર પછી નયનને શાળાએ બોલાવવો એ શ્રી આનંદનું રોજનું કામ બની ગયું અને નયન ના પાડતો અને બહાના બનાવતો.)
After some days, Mr. Anand started playing with Nayan at Nayan's home after the school hours. Nayan also liked to play with him. (થોડા દિવસો પછી, શ્રી આનંદે શાળાના સમય પછી નયનના ઘરે જઈને તેની સાથે રમવાનું શરૂ કર્યું. નયનને પણ તેમની સાથે રમવાનું ગમવા લાગ્યું.)
Their games went on for few days. Then Mr. Anand started telling interesting stories and asking puzzles. (તેમની રમતો થોડા દિવસો સુધી ચાલી. પછી શ્રી આનંદે રસપ્રદ વાર્તાઓ કહેવાનું અને ઉખાણાં પૂછવાનું શરૂ કર્યું.)
Nayan found a real friend in Mr. Anand. Their bonding became stronger day by day. (નયનને શ્રી આનંદમાં એક સાચો મિત્ર મળ્યો. તેમનું બંધન દિવસેને દિવસે વધુ મજબૂત થતું ગયું.)
Thus, Mr. Anand tried to teach him numbers and reading by play-way method. Nayan liked it. (આ રીતે, શ્રી આનંદે તેને રમત-ગમતની પદ્ધતિ (Play-way method) દ્વારા અંકો અને વાંચન શીખવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. નયનને તે ગમ્યું.)
After two months, Nayan started to come to the school with Mr. Anand and enjoyed learning. They became companions to each other. (બે મહિના પછી, નયન શ્રી આનંદ સાથે શાળાએ આવવા લાગ્યો અને ભણવાનો આનંદ માણવા લાગ્યો. તેઓ એકબીજાના સાથી બની ગયા.)
One day, Nayan was waiting for his companion to go to school but he didn't come. Nayan went alone to the school. This is the first time, he went to the school alone. (એક દિવસ, નયન શાળાએ જવા માટે તેના સાથીની રાહ જોઈ રહ્યો હતો પણ તેઓ આવ્યા નહીં. નયન એકલો શાળાએ ગયો. આ પહેલીવાર હતું જ્યારે તે એકલો શાળાએ ગયો હતો.)
During recess, he came to know that his companion was ill. His eyes filled with tears. He rushed to Mr. Anand's home. (રિસેસ દરમિયાન તેને ખબર પડી કે તેનો સાથી બીમાર છે. તેની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ. તે દોડીને શ્રી આનંદના ઘરે ગયો.)
There was no one in Mr. Anand's family to take his care. He was alone. (શ્રી આનંદના પરિવારમાં તેમની સંભાળ રાખવા વાળું કોઈ નહોતું. તેઓ એકલા હતા.)
Nayan called the doctor for his companion and took his care like a family member. (નયને તેના સાથી માટે ડૉક્ટરને બોલાવ્યા અને પરિવારના સભ્યની જેમ તેમની સંભાળ લીધી.)
After five days, Mr. Anand got well. He was able to go to school now. He thanked Nayan with tears of happiness in his eyes. (પાંચ દિવસ પછી શ્રી આનંદ સાજા થઈ ગયા. તેઓ હવે શાળાએ જવા માટે સક્ષમ હતા. તેમણે ખુશીના આંસુ સાથે નયનનો આભાર માન્યો.)
Nayan bowed down and touched Mr. Anand's feet. He said, "You are my real companion. How can I leave you alone?" Mr. Anand was very happy and surprised. (નયન નીચે નમ્યો અને શ્રી આનંદના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. તેણે કહ્યું, "તમે મારા સાચા સાથી છો. હું તમને એકલા કેવી રીતે છોડી શકું?" શ્રી આનંદ ખૂબ ખુશ અને આશ્ચર્યચકિત થયા.)
Why did Nayan not like to go to the school?
Because he didn't like to study and staying for five hours at school was not his cup of tea.
Describe Mr. Anand's nature in two-three sentences.
Mr. Anand was a loving, caring, and enthusiastic teacher. He took motherly care of the students.
વાર્તામાંથી સમાન અર્થવાળા શબ્દો શોધો:
glad ➔ happy / excited
friend ➔ companion
look after ➔ take care
unhappiness ➔ sadly
How did Nayan take care of his companion?
Nayan called the doctor and took care of him like a family member.
Give a new title to this story.
"The Kind Teacher" અથવા "True Friendship"
What was the date of marriage ceremony?
December 21, 2024
What was the bride's name?
Urvashi Nyay
Was the programme held in the morning or evening?
Morning
Who gave the invitation?
Devraaj and Pratixa Deshmukh Family
Where was the marriage function held?
Radhekrishna Hall, Near RC Road, Shampur
Throw waste paper in dustbin only...
Where to write: Classroom / Lobby
Alternate message: Keep your school clean.
Save water and water will save you...
Where to write: Near Drinking Water Taps
Alternate message: Every drop counts. Do not waste water.
At a time if one speaks, it's a message...
Where to write: Notice Board / Library
Alternate message: Maintain silence.
Do not pluck flowers and leaves...
Where to write: School Garden
Alternate message: Protect plants, protect nature.
Keep your shoes outside. This is a holy place.
Where to write: Prayer Hall / Computer Lab
Alternate message: Please remove your footwear here.
Dear Kiran, I got your invitation. I wish you a very happy birthday. But I am sorry. I cannot come. because I am going to see my grandparents to my village.
Respected Teacher, I have reached home safely. Thank you so much for worrying about me.
Dear Friends, Thank you so much for your beautiful birthday wishes!
This is a picture of a village. It is morning time. There is a small house and green trees. An old man is sitting outside. A woman is at the hand pump washing cloths. A cow and a dog are near the trees. A hen is also there. It is a beautiful scene.
"Could you give me your toy?" ➔ Ok. Return them soon.
"Oh dear! I am sorry." ➔ It's ok.
"Your friend gives you a chocolate..." ➔ Thank you.
"An old woman is crossing the road..." ➔ May I help you?
"Two men standing in middle of narrow path..." ➔ Excuse me, May I go from here?
Mehul: Hello, good morning.
Rehan: Good morning! how are you?
Mehul: I am fine, thank you. What about you?
Rehan: I am very excited for my English test today.
Mehul: would you give me your black pen please?
Rehan: Yes, take it dear. Here you are.
Mehul: thank you. Ok, I am late now. Bye.
Could you please pass the salt? — (b) Ritesh is asking for salt.
Go straight. — (e) Arif wants to go to park. Sophia is guiding him.
Could you give me more tea? — (c) Papa wants to drink more tea.
Would you open your mouth? — (a) A nurse is trying to check the teeth of a patient.
Would you give me a glass of water, please? — (d) Neha is eating spicy food. Suddenly, she needs water.
uncle, aunt, father, [neighbour]
mother, grandmother, grandfather, [man]
nephew, [woman], niece, cousin
sister, aunt, girl, [uncle]
father, cousin, boy, [grandmother]
My mother's sister is my aunt.
My father's father is my grandfather.
My aunt's daughter is my cousin.
My mother's brother is my uncle.
My brother's son is my nephew.
nuat — aunt
retbhor — brother
nwehpe — nephew
tsreis — sister
uonisc — cousin
Once, an old farmer had four sons who always quarreled. He gave them a bundle of sticks to break, but no one could. Then he untied the bundle and gave them one stick each, which they broke easily. The farmer said, "If you stay together like the bundle, no one can hurt you. Unity is strength."
(એકવાર, એક વૃદ્ધ ખેડૂતના ચાર દીકરાઓ હંમેશા ઝઘડતા હતા. ખેડૂતે તેમને લાકડીઓનો ભારો ભાંગવા આપ્યો, પણ કોઈ ભાંગી શક્યું નહીં. પછી તેણે ભારો છોડીને એક-એક લાકડી આપી, જે તેમણે સરળતાથી તોડી નાખી. ખેડૂતે કહ્યું, "જો તમે આ ભારાની જેમ સાથે રહેશો, તો કોઈ તમને નુકસાન નહીં પહોંચાડી શકે. સંપ ત્યાં જંપ.")
Family and Friends, so dear and true,
A special bond between me and you.
In every laugh, in every cheer,
Our love grows stronger, year by year.
ભાષાંતર:
Poem Hunter
પરિવાર અને મિત્રો, ખૂબ જ વાહલા અને સાચા,
મારી અને તમારી વચ્ચે એક ખાસ સંબંધ/બંધન છે.
દરેક હાસ્યમાં, દરેક ખુશીમાં,
અમારો પ્રેમ વર્ષોવર્ષ વધુ મજબૂત બનતો જાય છે.
With family, we're never alone,
In their embrace, we've always grown.
Through highs and lows, we stand by,
With guiding hands and hearts that never lie.
ભાષાંતર:
પરિવાર સાથે આપણને ક્યારેય એકલવાયું લાગતું નથી,
તેમના પ્રેમ અને હૂંફમાં આપણે હંમેશાં મોટા થયા છીએ.
સુખ અને દુઃખમાં (ચડાવ-ઉતારમાં), આપણે એકબીજાની સાથે ઊભા રહીએ છીએ,
માર્ગદર્શન આપતા હાથ અને ક્યારેય છળ ન કરતા સાચા હૃદય સાથે.
Friends are gems, shining bright,
They fill our days with pure delight.
With every secret, every smile,
They make our journey worth while.
ભાષાંતર:
મિત્રો તેજસ્વી ચમકતા રત્નો સમાન છે,
તેઓ આપણા દિવસોને શુદ્ધ આનંદથી ભરી દે છે.
દરેક રહસ્ય (છૂપી વાત) અને દરેક સ્મિત સાથે,
તેઓ આપણી જીવનયાત્રાને સાર્થક અને સુંદર બનાવે છે.
Together we face each new day,
Hand in hand, come what may.
In this circle of love, so wide,
Poem Hunter
We find our strength, we find our pride.
ભાષાંતર:
Poem Hunter
એકસાથે આપણે દરેક નવા દિવસનો સામનો કરીએ છીએ,
હાથમાં હાથ પરોવીને, ગમે તે પરિસ્થિતિ આવે.
પ્રેમના આ વિશાળ વર્તુળમાં,
આપણને આપણી શક્તિ અને આપણું ગૌરવ મળે છે.
One evening, as the birds flew home, four village women went to fetch water from the well. An elderly woman walked with them silently.
They filled their pots and they started talking about their sons.
ભાષાંતર:
એક સાંજે જ્યારે પક્ષીઓ પોતાના માળા તરફ ઊડી રહ્યા હતા, ત્યારે ગામની ચાર સ્ત્રીઓ કૂવેથી પાણી ભરવા ગઈ. એક વૃદ્ધ સ્ત્રી પણ તેમની સાથે શાંતિથી ચાલી રહી હતી. તેમણે પોતાના ઘડા ભર્યા અને પોતાના દીકરાઓ વિશે વાતો કરવા લાગી.
The first woman said, "My son sings so beautifully that everyone loves his voice."
The second woman said, "My son is so strong that people call him Bheem."
Scribd
The third woman said, "My son is very smart. He remembers everything he reads."
Scribd
The fourth woman did not say anything. The second woman asked, "Don't you want to talk about your son?"
Scribd
She smiled and said, "My son is not strong, and he doesn't sing or read like yours."
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
પહેલી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો એટલું મધુર ગાય છે કે દરેકને તેનો અવાજ ગમે છે."
બીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો એટલો બળવાન છે કે લોકો તેને ભીમ કહે છે."
ત્રીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "મારો દીકરો ખૂબ હોશિયાર છે. તે જે પણ વાંચે છે તે બધું યાદ રાખે છે."
ચોથી સ્ત્રી કાંઈ બોલી નહીં. બીજી સ્ત્રીએ પૂછ્યું, "શું તારે તારા દીકરા વિશે વાત નથી કરવી?"
તેણે સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "મારો દીકરો તમારા દીકરાઓની જેમ બળવાન નથી, કે નથી ગાતો કે ભણતો."
They started walking back to the village.
Soon, a boy passed by, singing beautifully. The first woman said, “That's my son!" But he didn't even look at her.
Scribd
Later, a strong boy walked by. The second woman said, "That's my son!" But he also didn't notice his mother.
Scribd
After a while, a boy came, reciting mantras. The third woman said, "That's my son!" But he also walked without noticing his mother.
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
તેઓ ગામ તરફ પાછા ચાલવા લાગ્યા.
થોડી વારમાં એક છોકરો મધુર અવાજે ગાતો ગાતો પાસેથી પસાર થયો. પહેલી સ્ત્રીએ કહ્યું, "એ મારો દીકરો છે!" પણ તેણે પોતાની મા સામે જોયું પણ નહીં.
પાછળથી એક મજબૂત-પહેલવાન છોકરો ત્યાંથી નીકળ્યો. બીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "એ મારો દીકરો છે!" પણ તેણે પણ પોતાની મા પ્રત્યે ધ્યાન ન આપ્યું.
Scribd
થોડી વાર પછી એક છોકરો મંત્રોચ્ચાર કરતો આવ્યો. ત્રીજી સ્ત્રીએ કહ્યું, "એ મારો દીકરો છે!" પણ તે પણ પોતાની માને જોયા વગર આગળ નીકળી ગયો.
Scribd
Then, another boy was passing by. He saw his mother, the fourth woman, and took the heavy water pot from her.
Scribd
The three women were surprised.
Scribd
The elderly woman smiled and said, "This is the real diamond."
ભાષાંતર:
Scribd
પછી બીજો એક છોકરો પસાર થઈ રહ્યો હતો. તેણે પોતાની માતા (ચોથી સ્ત્રી)ને જોઈ અને તરત જ તેની પાસેથી પાણીનો ભારે ઘડો પોતાના માથે લઈ લીધો.
પહેલી ત્રણેય સ્ત્રીઓ આ જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ.
પેલા વૃદ્ધ સ્ત્રીએ સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "આ જ સાચો હીરો છે."
Siddhu excitedly ran out to play in the rain. As he was enjoying the rain, he looked back towards the home. His younger sister, Deepu was hiding behind the door.
Scribd
He splashed water towards her and called her. "Deepu! Come on. Let's play in the rain. It's so much fun."
Scribd
"No, Bhai! The cloud will fall on me. I'll get lost in the cloud."
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
સિદ્ધુ ઉત્સાહથી વરસાદમાં રમવા માટે બહાર દોડી ગયો. તે વરસાદની મજા માણી રહ્યો હતો ત્યારે તેણે ઘર તરફ પાછું જોયું. તેની નાની બહેન દીપુ દરવાજા પાછળ છુપાઈ હતી.
Scribd
સિદ્ધુએ તેના તરફ પાણી ઉડાડ્યું અને બોલાવી, "દીપુ! ચાલ, આપણે વરસાદમાં રમીએ. ખૂબ મજા આવશે."
દીપુએ કહ્યું, "ના ભાઈ! વાદળ મારા પર પડી જશે અને હું વાદળમાં ખોવાઈ જઈશ."
"Oh, really? Come outside. Look! I'm here. I'll catch the cloud. I won't let it fall on you."
Scribd
"Bhai, you're lying. Your hands are too small. How will you catch the cloud?" Deepu asked confusingly.
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
સિદ્ધુએ કહ્યું, "અરે ખરેખર? બહાર આવ. જો! હું અહીં છું. હું વાદળને પકડી લઈશ. હું તેને તારા પર પડવા નહીં દઉં."
દીપુએ મુંઝવણ સાથે પૂછ્યું, "ભાઈ, તું જૂઠું બોલે છે. તારા હાથ તો ખૂબ નાના છે. તું વાદળને કેવી રીતે પકડીશ?"
Siddhu said, "Don't you remember, our Grandma told a story from Shrimad Bhagwat yesterday? God Krishna lifted a huge mountain Govardhan on his little finger. I, too, will raise my hand just like him and catch the cloud. How can I let anything happen to my dear little sister?"
Scribd
"He is the almighty God, but your hands are too small."
Scribd
"Oh! Didn't you tie me a Rakhi? Look, the power of this Rakhi has come into my hands. I can protect you from the falling clouds."
Scribd
Deepu said, "Yes Bhai, you are right."
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
સિદ્ધુએ કહ્યું, "તને યાદ નથી, ગઈકાલે આપણા દાદીએ શ્રીમદ્ ભાગવતમાંથી વાર્તા સંભળાવી હતી? ભગવાન કૃષ્ણએ તેમની નાની આંગળી પર ગોવર્ધન પર્વત ઊંચક્યો હતો. હું પણ તેમની જેમ હાથ ઊંચો કરીને વાદળને પકડી લઈશ. મારી વાહલી નાની બહેનને હું કાંઈ થવા દઉં?"
દીપુએ કહ્યું, "તેઓ તો સર્વશક્તિમાન ભગવાન છે, પણ તારા હાથ તો બહુ નાના છે."
સિદ્ધુએ કહ્યું, "અરે! શું તેં મને રાખડી નથી બાંધી? જો, આ રાખડીની તાકાત મારા હાથમાં આવી ગઈ છે. હું તને પડતા વાદળોથી બચાવી શકું છું."
દીપુએ કહ્યું, "હા ભાઈ, તારી વાત સાચી છે."
Siddhu says, "So now, come outside and let's play in the rain."
Scribd
Saying this, he went inside and pulled Deepu outside in the rain.
Scribd
She stood there, a little scared for a while, and then started playing with her brother in the rain. Now she was not afraid of rain.
Scribd
ભાષાંતર:
Scribd
સિદ્ધુએ કહ્યું, "તો હવે બહાર આવ અને ચાલ વરસાદમાં રમીએ."
એમ કહીને તે અંદર ગયો અને દીપુને ખેંચીને વરસાદમાં બહાર લઈ આવ્યો.
તે થોડી વાર ડરીને ઊભી રહી, અને પછી પોતાના ભાઈ સાથે વરસાદમાં રમવા લાગી. હવે તેને વરસાદનો ડર લાગતો ન હતો.
A new school building was constructed in a village named Sitapur. It was really a nice school. A teacher, Mr. Anand Patel, was transferred to that school. He was a loving, caring and enthusiastic man. He took motherly care of the students.
ભાષાંતર:
સીતાપુર નામના ગામમાં શાળાનું નવું મકાન બન્યું હતું. તે ખૂબ જ સરસ શાળા હતી. શ્રી આણંદ પટેલ નામના એક શિક્ષકની તે શાળામાં બદલી થઈ. તેઓ પ્રેમાળ, કાળજી રાખનારા અને ઉત્સાહી માણસ હતા. તેઓ વિદ્યાર્થીઓની માતાની જેમ સંભાળ લેતા હતા.
There was a boy named Nayan in that village. He was ten years old. He didn't like to study. He liked to play all the day. Staying for five hours at school was not his cup of tea. So, he rarely went to the school. Mr. Anand decided to educate all the children of the village. So, he noticed Nayan's absence and decided to meet him.
ભાષાંતર:
તે ગામમાં નયન નામનો એક છોકરો રહેતો હતો. તે દસ વર્ષનો હતો. તેને ભણવું ગમતું ન હતું, આખો દિવસ રમવું ગમતું હતું. શાળામાં પાંચ કલાક બેસવું તેના બસની વાત ન હતી. તેથી તે ભાગ્યે જ શાળાએ જતો. શ્રી આણંદ પટેલે ગામના તમામ બાળકોને ભણાવવાનો નિર્ણય કર્યો, તેથી તેમણે નયનની ગેરહાજરી પર ધ્યાન આપ્યું અને તેને મળવાનું નક્કી કર્યું.
Once he visited Nayan's home. He asked his parents about his absence. They told everything about his dislikes for study. So, the teacher returned sadly.
Next day he decided to make greater efforts. He went to his home again. Nayan greeted him.
ભાષાંતર:
એકવાર તેઓ નયનના ઘરે ગયા. તેમણે તેના માતાપિતાને નયનની ગેરહાજરી વિશે પૂછ્યું. માતાપિતાએ નયનને ભણતર પ્રત્યે જે અણગમો હતો તે બધું જ કહ્યું, તેથી શિક્ષક ઉદાસ થઈને પાછા ફર્યા.
બીજા દિવસે તેમણે વધુ પ્રયત્નો કરવાનું નક્કી કર્યું. તેઓ ફરી નયનના ઘરે ગયા. નયને તેમનું સ્વાગત કર્યું.
Mr. Anand : Let's go to the school, Nayan.
Nayan : No, Sir! I do not like to go there.
Mr. Anand : See, you will enjoy games and songs with your friends. You will learn new things.
Nayan : No, No, No. I will not come. (He ran inside his home.)
ભાષાંતર:
શ્રી આણંદ: ચાલ નયન, શાળાએ જઈએ.
નયન: ના સાહેબ! મને ત્યાં જવું નથી ગમતું.
શ્રી આણંદ: જો, તું ત્યાં તારા મિત્રો સાથે રમતો અને ગીતોની મજા માણીશ. નવી નવી વસ્તુઓ શીખીશ.
નયન: ના, ના, ના. હું નહીં આવું. (તે પોતાના ઘરમાં અંદર દોડી ગયો.)
Mr. Anand went to the school alone. Then it was Mr. Anand's routine work to call Nayan for school and Nayan was denying and making excuses.
After some days, Mr. Anand started playing with Nayan at Nayan's home after the school hours. Nayan also liked to play with him. Their games went on for few days. Then Mr. Anand started telling interesting stories and asking puzzles.
ભાષાંતર:
શ્રી આણંદ એકલા શાળાએ ગયા. પછી દરરોજ નયનને શાળાએ બોલાવવો એ શ્રી આણંદનું નિત્યક્રમ બની ગયું અને નયન ના પાડતો અને બહાના બનાવતો.
થોડા દિવસો પછી, શ્રી આણંદે શાળાના સમય પછી નયનના ઘરે જઈને તેની સાથે રમવાનું શરૂ કર્યું. નયનને પણ તેમની સાથે રમવું ગમવા લાગ્યું. થોડા દિવસ રમત ચાલી, પછી શ્રી આણંદે તેને રસપ્રદ વાર્તાઓ સંભળાવવાનું અને ઉખાણાં પૂછવાનું શરૂ કર્યું.
Nayan found a real friend in Mr. Anand. Their bonding became stronger day by day. Thus, Mr. Anand tried to teach him numbers and reading by play-way method. Nayan liked it. After two months, Nayan started to come to the school with Mr. Anand and enjoyed learning. They became companions to each other.
ભાષાંતર:
નયનને શ્રી આણંદમાં એક સાચો મિત્ર મળી ગયો. દિવસો જતાં તેમનો સંબંધ વધુ મજબૂત બન્યો. આ રીતે, શ્રી આણંદે રમત-રમતની પદ્ધતિથી તેને સંખ્યાઓ અને વાંચન શીખવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. નયનને તે ગમ્યું. બે મહિના પછી, નયન શ્રી આણંદ સાથે શાળાએ આવવા લાગ્યો અને ભણવાની મજા માણવા લાગ્યો. તેઓ એકબીજાના સાચા સાથી બની ગયા.
One day, Nayan was waiting for his companion to go to school but he didn't come. Nayan went alone to the school. This is the first time, he went to the school alone. During recess, he came to know that his companion was ill. His eyes filled with tears. He rushed to Mr. Anand's home.
ભાષાંતર:
એક દિવસ નયન શાળાએ જવા પોતાના સાથીની રાહ જોઈ રહ્યો હતો પણ તેઓ આવ્યા નહીં. નયન એકલો શાળાએ ગયો. પહેલી વાર તે એકલો શાળાએ ગયો હતો. રિસેસ દરમિયાન તેને ખબર પડી કે તેના સાથી (શિક્ષક) બીમાર છે. તેની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તે દોડીને શ્રી આણંદના ઘરે ગયો.
There was no one in Mr. Anand's family to take his care. He was alone. Nayan called the doctor for his companion and took his care like a family member. After five days, Mr. Anand got well. He was able to go to school now. He thanked Nayan with tears of happiness in his eyes. Nayan bowed down and touched Mr. Anand's feet. He said, "You are my real companion. How can I leave you alone?" Mr. Anand was very happy and surprised.
ભાષાંતર:
શ્રી આણંદના પરિવારમાં તેમની સંભાળ લેવાવાળું કોઈ ન હતું. તેઓ એકલા હતા. નયને પોતાના સાથી માટે ડોક્ટરને બોલાવ્યા અને પરિવારના સભ્યની જેમ પાંચ દિવસ સુધી તેમની સેવા-સંભાળ લીધી. પાંચ દિવસ પછી શ્રી આણંદ સાજા થઈ ગયા. હવે તેઓ શાળાએ જવા સક્ષમ હતા. તેમણે ખુશીના આંસુ સાથે નયનનો આભાર માન્યો. નયને નમીને શ્રી આણંદના પગ સ્પર્શ કર્યા અને કહ્યું, "તમે મારા સાચા સાથી છો. હું તમને એકલા કેવી રીતે છોડી શકું?" શ્રી આણંદ ખૂબ જ ખુશ અને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
Our love grows stronger, year by year.
Through highs and lows, we stand by.
Friends are gems, shining bright.
They make our journey worth while. (or the while)
We find our strength, we find our pride.
"My son sings so beautifully that everyone loves his voice." — The first woman
"This is the real diamond." — The elderly woman
"My son is not strong, and he doesn't sing or read like yours." — The fourth woman
"My son is so strong that people call him Bheem." — The second woman
"My son is very smart. He remembers everything he reads." — The third woman
(a) Deepu was Siddhu's younger sister.
(b) Deepu is afraid of clouds.
(a) Grandma told a story from Shrimad Bhagwat yesterday.
(b) God Krishna lifted a huge mountain, the Govardhan on his finger.
(a) Siddhu is talking about the power of Rakhi.
Answer the following questions:
What is Siddhu asking Deepu to do?
Answer: Siddhu is asking Deepu to come outside and play in the rain.
Did Siddhu promise to save Deepu?
Answer: Yes, Siddhu promised to catch the cloud and save Deepu.
Which game do you play with your brothers and sisters?
Answer: I play hide-and-seek, ludo, and badminton with my brothers and sisters. (You can write your own favorite games!)
Do the clouds fall on us?
Answer: No, clouds do not fall on us.
What did God Krishna lift?
Answer: God Krishna lifted a huge mountain named Govardhan.
Why did Nayan not like to go to the school?
Answer: Nayan did not like to study and preferred to play all day. Staying at school for five hours was not his cup of tea.
Describe Mr. Anand's nature in two-three sentences.
Answer: Mr. Anand Patel was a loving, caring, and enthusiastic teacher. He took motherly care of his students and used playful methods to teach them with great patience.
Find out similar words/phrases of the following words from the story:
glad — happy
friend — companion
look after — take care
unhappiness — dislikes / sadness (or tears)
How did Nayan take care of his companion?
Answer: When Mr. Anand was ill, Nayan called a doctor for him and took care of him like a family member for five days.
Give a new title to this story.
Answer: A True Teacher and Friend (or The Bond of Friendship)
Answer the questions based on the card:
What was the date of marriage ceremony?
Answer: December 21, 2024.
What was the bride's name?
Answer: Urvashi Nyay.
Was the programme held in the morning or evening?
Answer: It was held in the morning (11:00 am onwards).
Who gave the invitation?
Answer: Devraaj and Pratixa Deshmukh Family.
Where was the marriage function held?
Answer: Radhekrishna Hall, Near RC Road, Shampur.
| Message | Where will you write them in your school? | Write alternate messages |
|---|---|---|
| Throw waste paper in dustbin only. It will keep the school clean. | Near the classroom / Corridors | Use dustbins to keep our school clean and green. |
| Save water and water will save you. You cannot produce water, you can only save it. | Near the water taps / Washbasin | Every drop counts, save water today! |
| At a time if one speaks, it's a message. If more than one speak, they create noise. | In the Classroom / Library | Keep silence and listen carefully. |
| Do not pluck flowers and leaves. The plants also feel pain. | In the School Garden | Love plants, do not pluck flowers. |
| Keep your shoes outside. | Outside the Computer Lab / Principal's Room | Remove your footwear here. |
Dear Kiran,
I got your invitation. I wish you a very happy birthday. But I am sorry. I cannot come. because I am going to see my grandparents to my village.
Dear friends, thank you so much for your warm birthday wishes and lovely gifts! Your kind words made my day extra special. I am so lucky to have friends like you!
This is a picture of a village. It is morning time. There is a house near big green trees. An old man is sitting outside the house. A cow and a dog are standing near him. A woman is washing clothes near the hand pump, and a hen is pecking for food nearby.
Your friend has many toys... Your friend replies: Ok. Return them soon.
You have hurt your friend by mistake... He says: It's ok.
Your friend gives you a chocolate... You say her: Thank you.
An old woman is crossing the road... You say: May I help you?
Two men are talking... You say: Excuse me, May I go from here?
Mehul: Hello, Rehan! Good morning!
Rehan: Good morning! How are you?
Mehul: I am fine, thank you. What about you?
Rehan: I am very excited for my English test today. Would you give me your black pen, please?
Mehul: Yes, take it, dear. Here you are.
Rehan: Thank you. Ok, I am late now. Bye.
Could you please pass the salt? → (b) Ritesh is asking for salt.
Go straight. → (e) Arif wants to go to park. Sophia is guiding him.
Could you give me more tea? → (c) Papa wants to drink more tea.
Would you open your mouth? → (a) A nurse is trying to check the teeth of a patient.
Would you give me a glass of water, please? → (d) Neha is eating spicy food. Suddenly, she needs water.
uncle, aunt, father, [neighbour]
mother, grandmother, grandfather, [man]
nephew, [woman], niece, cousin
sister, aunt, [girl], uncle
father, cousin, [boy], grandmother
My mother's sister is my aunt.
My father's father is my grandfather.
My aunt's daughter is my cousin.
My mother's brother is my uncle.
My brother's son is my nephew.
nuat → aunt
retbhor → brother
nwehpe → nephew
tsreis → sister
uonisc → cousin