ધોરણ 6 | విષય: Gujarati fl
તે મેળો આપણી લોકસંસ્કૃતિ, પરંપરાગત પહેરવેશ અને લોકોના પરસ્પરના મેળાપનું એક મોટું અને પવિત્ર કેન્દ્ર છે.
| અ (ભાગ ૧) | બ (સાચો ભાગ ૨) |
|---|---|
| 1. જેસાવાડા ગામ દાહોદ જિલ્લાના | 3. ગરબાડા તાલુકામાં આવેલું છે. |
| 2. એ બિચારો ગધેડાની જેમ માર ખાય છે પરંતુ | 5. ગોળ સુધી નથી પહોંચતો. |
| 3. ભીમસિંહ બહુ ચપળ યુવાન છે એટલે | 4. સૌથી પહેલાં એ જ ગોળ ખાશે. |
| 4. બધી કન્યાઓ બુધાભાઈને મારતી જાય | 1. અને સાથે સાથે હસતી પણ જાય. |
| 5. આ સ્વયંવરમાં કન્યાઓ અને યુવાનોને | 2. પરસ્પર પસંદગી કરવાની તક મળતી. |
મીના: અલી રમીલા, જલદી કર. આપણે મેળામાં સમયસર પહોંચવાનું છે.
રમીલા: ઘડીક ઊભી તો રહે. હું જરાક તૈયાર થઈ જાઉં.
મીના: તો અત્યાર સુધી શું કરતી હતી ? હજુ કેટલું તૈયાર થવાનું બાકી છે ?
રમીલા: એમ નહીં, મારી ગાય બીમાર છે એટલે એનું કામ પણ કરવું પડે ને!
મીના: હા, એ સાચું. ગાય છે તો આપણે છીએ. ગાય પણ આપણા ઘરના સભ્ય જેવી ગણાય.
રમીલા: તારે કશું ખાવું છે ? મેળા સુધી ચાલતાં જઈશું એટલે ભૂખ લાગશે.
મીના: હું તો દૂધ પીને નીકળી છું. ભૂખ તો નહીં લાગે, પણ તરસ લાગશે.
રમીલા: મેળામાં જઈએ ત્યારે બરાબર તૈયાર તો થવું જોઈએ ને, એટલે પાણીની બોટલ લઈ લેજે.
મીના: હું સમજી નહીં.
રમીલા: બધું જ તૈયાર છે. પાણીની બે બોટલ પણ લીધી છે. તું ખાલી તૈયાર થઈને નીકળી છે, હું પૂરી તૈયારી કરીને નીકળીશ.
મીના: એટલે ?
રમીલા: એટલે એમ કે, આખા દિવસ દરમિયાન જે જરૂર પડશે તે બધું લઈને જ ઘરેથી જવાનું.
વાક્ય ૧: ગાંધીજી એક મહાન પુરુષ હતા.
વાક્ય ૨: આપણી ભૂલો સ્વીકારવામાં જ આપણી મહાનતા છે.
વાક્ય ૧: દરેક માણસમાં માનવ સહજ ગુણો હોય છે.
વાક્ય ૨: મુશ્કેલીના સમયે બીજાને મદદ કરવી એ જ સાચી માનવતા છે.
વાક્ય ૧: નાળિયેર બહારથી ખૂબ કઠોર હોય છે.
વાક્ય ૨: ન્યાયાધીશે ગુનેગાર પ્રત્યે જરાય કઠોરતા ન દાખવી.
વાક્ય ૧: કરણ ખૂબ ઉદાર રાજા હતો.
વાક્ય ૨: શેઠે ગરીબોને અનાજ આપીને પોતાની ઉદારતા બતાવી.
વાક્ય ૧: શિવાજી મહારાજ વીર યોદ્ધા હતા.
વાક્ય ૨: સૈનિકોએ યુદ્ધના મેદાનમાં અદ્ભુત વીરતા દર્શાવી.
ગામ → ગામવાસી
દેશ → દેશવાસી
વન → વનવાસી
પ્રદેશ → પ્રદેશવાસી
ભારત → ભારતવાસી
એમના ઘરમાં બધાં મળીને ચાર ખાનાર હતાં.
મારી સાથે ચાલનાર દાદાની ઝડપ જબરી હતી.
સવારે વહેલાં ઊઠનાર લોકો બધે જ સમયસર પહોંચે છે.
મધુર ગીત ગાનાર છોકરી મારા જેવડી જ હતી.
જીવનમાં ધીરજ રાખનાર હંમેશાં સફળ થાય છે.
કડકડાટ → રાકેશ આખો પાઠ કડકડાટ વાંચી ગયો.
ધડાધડ → ચોરોને જોઈને લોકોએ પોતાના ઘરના બારી-બારણાં ધડાધડ બંધ કરી દીધાં.
ઝટપટ → મમ્મીએ રસોડામાં જઈને ઝટપટ રસોઈ તૈયાર કરી નાખી.
સટાણ સટ → ક્રિકેટરે મેદાનમાં સટાણ સટ ચોગ્ગા ફટકાર્યા.
ખડખડાટ → જોક સાંભળીને બધા બાળકો ખડખડાટ હસી પડ્યા.
ગોટલો → ગોટલી
કોથળો → કોથળી
ઓટલો → ઓટલી
ઓરડો → ઓરડી
ચોપડો → ચોપડી
ખાતાં-પીતાં → તે એક સુખી અને ખાતાં-પીતાં ઘરનો છોકરો છે.
રમતાં-ભમતાં → બાળકો રમતાં-ભમતાં આખો દિવસ પસાર કરે છે.
હસતાં-રમતાં → બાળપણ હસતાં-રમતાં વીતી જાય તો જ સાચો આનંદ મળે.
રડતાં-રડતાં → નાનો બાળક રડતાં-રડતાં પોતાની મમ્મી પાસે ગયો.
ચાલતાં-ચાલતાં → ચાલતાં-ચાલતાં ક્યારે રસ્તો કપાઈ ગયો તેની ખબર જ ન પડી.
દિલ → મન, ચિત્ત
શ્રદ્ધા → વિશ્વાસ, આસ્થા
કાળ → સમય, વખત
મૃત્યુ → મોત, મરણ
સૂર્ય → રવિ, ભાસ્કર
| નામ | વિશેષણ | નામ | વિશેષણ |
|---|---|---|---|
| જંગલ | જંગલી | દયા | દયાળુ |
| ગુજરાત | ગુજરાતી | આળસ | આળસુ |
| મહેનત | મહેનતુ | ભારત | ભારતીય |
ગુજરાત → તલવાર → રક્ષાબંધન → નગર → રમત → તપેલી → લીમડો... (આ પ્રવૃત્તિ વર્ગખંડમાં ચાલુ રાખવી)