ધોરણ 7 | విષય: SocialScience
| 'અ' વિભાગ | 'બ' વિભાગ (સાચો ઉત્તર) |
|---|---|
| (1) ગઢકાંગા | (D) 70,000 ગામડાં |
| (2) વર્ષાસન | (F) ડાંગ-દરબાર |
| (3) શ્રમિક | (A) પાઇક |
| (4) અમનદાસ | (B) સંગ્રામશાહ |
| (5) ખોખર જનજાતિ | (C) પંજાબ |
| (6) બલોચ | (E) નાનાં કુળોમાં વિભાજિત |
(1) મુલતાન અને સિંધમાં લંઘા અને અરઘુન જાતિઓનું આધિપત્ય હતું.
(2) બુરંજી અહોમ ભાષામાં રચવામાં આવેલી ઐતિહાસિક કૃતિ હતી.
(3) જનજાતિના સભ્યો કબીલા પ્રથાથી એકબીજા સાથે જોડાયેલા હતા.
(1) અકબરના સેનાપતિ માનસિંહે ચેરજાતિ પર હુમલો કરી વિજય મેળવ્યો હતો.
ઉત્તર: સાચું
(2) ગુજરાતમાં મીઝો, અહોમ અને ખોખર જેવી જનજાતિઓ વસે છે.
ઉત્તર: ખોટું (નોંધ: આ જનજાતિઓ ઉત્તર-પૂર્વ ભારત અને પંજાબમાં જોવા મળતી હતી.)
(3) ગોંડલોકો તોપનું નિર્માણ કરી શકતા હતા.
ઉત્તર: ખોટું (નોંધ: ૧૭મી સદીમાં દારૂગોળો અને તોપોનું નિર્માણ અહોમ લોકો કરી શકતા હતા.)
(4) દક્ષિણ ભારતમાં વેતર, કોરાગા અને મારવાર જાતિના લોકો વસતા હતા.
ઉત્તર: સાચું
આદિવાસી સમુદાયનું જીવન મુખ્યત્વે નીચેની બાબતો પર નિર્ભર હતું:
વનપેદાશો એકઠી કરવા પર અને સ્થાનિક રીતે થતી ખેતી પર.
પશુપાલન અને શિકાર દ્વારા જીવન નિર્વાહ કરવા પર.
જંગલ અને પ્રકૃતિના તત્ત્વો પર.
પોતાની કલા-કૌશલ્યોથી તૈયાર કરેલી સાધનસામગ્રી અને ગૃહઉદ્યોગોની વસ્તુઓ વેચીને આવક મેળવવા પર.
જનજાતિઓનું આખું જીવન સામૂહિક માળખા પર આધારિત હતું:
તેઓ જમીન અને જમીનની પેદાશો પર સમગ્ર કબીલા કે સમુદાયનો સંયુક્ત અધિકાર ગણતા.
પોતાના બનાવેલા નિયમોના આધારે જમીન અને પેદાશોની વહેંચણી પરિવારો વચ્ચે સામૂહિક રીતે કરવામાં આવતી હતી.
તેમનો ખોરાક, રહેઠાણ, ઉત્સવો અને આર્થિક પ્રવૃત્તિઓ સામૂહિક સ્વરૂપની હતી. આથી તેમની અર્થવ્યવસ્થામાં સામૂહિકતાનો સિદ્ધાંત સ્પષ્ટપણે જોવા મળે છે.
અહોમ સમાજને નીચેના કારણોસર સુસંસ્કૃત સમાજ કહી શકાય:
અહોમ સમાજમાં કવિઓ અને વિદ્વાનોને માન આપવામાં આવતું અને તેમને જમીન દાનમાં આપવામાં આવતી હતી.
સમાજમાં નાટ્યપ્રવૃત્તિઓને પ્રોત્સાહન આપવામાં આવતું હતું.
સંસ્કૃતની અગત્યની સાહિત્યિક કૃતિઓનો સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદ કરાવવામાં આવ્યો હતો.
'બુરંજી' નામની અત્યંત મહત્વની ઐતિહાસિક કૃતિ પહેલાં અહોમ ભાષામાં અને ત્યારબાદ આસામી ભાષામાં લખવામાં આવી હતી.
ગોંડ અને અહોમ લોકોના ઇતિહાસ વચ્ચે નીચે મુજબના મુખ્ય તફાવતો હતા:
મૂળ અને વસવાટ: ગોંડ લોકો ભારતની પ્રાચીન જનજાતિ છે જે મધ્ય ભારતના ગોંડવાના વનપ્રદેશમાં વસતા હતા, જ્યારે અહોમ લોકો ૧૩મી સદીમાં મ્યાનમારથી આવીને આસામની બ્રહ્મપુત્ર નદીના ખીણ વિસ્તારમાં સ્થાયી થયા હતા.
રાજ્ય વ્યવસ્થા: ગોંડ રાજ્ય-વ્યવસ્થા ગઢ, ચોર્યાસી (૮૪ ગામો) અને બારહોતોમાં વહેંચાયેલી કેન્દ્રીકૃત વ્યવસ્થા હતી. જ્યારે અહોમ રાજ્ય બળજબરીપૂર્વકના શ્રમ (જ્યાં કામ કરનારને 'પાઇક' કહેવાતા) પર આધારિત હતું.
સાંસ્કૃતિક પરિવર્તન: ગોંડ શાસકોએ રાજપૂત તરીકેની માન્યતા મેળવવા પ્રયત્ન કર્યા (જેમ કે અમનદાસે સંગ્રામશાહની પદવી લીધી), જ્યારે અહોમ શાસકોએ (જેમ કે સિબસિંહ) હિંદુ ધર્મ અપનાવ્યા છતાં પોતાની પરંપરાગત માન્યતાઓ અને સંસ્કૃતિ જાળવી રાખી હતી.
તકનીકી ક્ષમતા: અહોમ લોકો ૧૭મી સદીમાં દારૂગોળો અને તોપો બનાવવાની અદ્યતન ક્ષમતા ધરાવતા હતા અને તેમણે ચોખાની ખેતીની નવી પદ્ધતિઓ શોધી હતી, જે ગોંડ ઇતિહાસમાં જોવા મળતી નથી.