ધોરણ 8 | విષય: SocialScience
વિશ્વમાં વસ્તીના અસમાન વિતરણ માટે નીચેના પરિબળો જવાબદાર છે:
ભૌગોલિક પરિબળો: પ્રાકૃતિક રચના (મેદાનોમાં ગીચ વસ્તી, પર્વતોમાં ઓછી), આબોહવા (અતિશય ગરમ કે ઠંડા વિસ્તારોમાં ઓછી વસ્તી), જમીનની ફળદ્રુપતા, પીવા માટે મીઠા જળની ઉપલબ્ધતા અને ખનિજ સંપત્તિ.
સામાજિક અને સાંસ્કૃતિક પરિબળો: રહેઠાણ, શિક્ષણ, સ્વાસ્થ્યની સગવડો તથા ધાર્મિક કે સાંસ્કૃતિક મહત્વ ધરાવતાં સ્થળો.
આર્થિક પરિબળો: ઔદ્યોગિક વિસ્તારો જે રોજગારીની વિપુલ તકો પૂરી પાડે છે (જેમ કે મુંબઈ, ઓસાકા).
પૃથ્વી સપાટીના એકમ ક્ષેત્રમાં (સામાન્ય રીતે દર ચોરસ કિલોમીટરમાં) વસવાટ કરનારા લોકોની સરેરાશ સંખ્યાને વસ્તી-ગીચતા કહે છે.
પૃથ્વી સપાટીના એકમ ક્ષેત્રમાં (સામાન્ય રીતે દર ચોરસ કિલોમીટરમાં) વસવાટ કરનારા લોકોની સરેરાશ સંખ્યાને વસ્તી-ગીચતા કહે છે.
આબોહવા (Climate): માનવી અતિશય ગરમ કે અતિશય ઠંડી વિષમ આબોહવાવાળા વિસ્તારોમાં રહેવાનું પસંદ કરતો નથી (જેમ કે સહરાનું રણ, એન્ટાર્કટિકા કે કેનેડાના ધ્રુવ પ્રદેશો). સામાન્ય અને અનુકૂળ આબોહવા ધરાવતા વિસ્તારોમાં વસ્તી વધુ વસે છે.
પ્રાકૃતિક રચના (Topography): માનવી પર્વતો કે ઉચ્ચપ્રદેશોની સરખામણીએ સમતળ મેદાની વિસ્તારોમાં રહેવાનું વધુ પસંદ કરે છે, કારણ કે મેદાનો ખેતી, ઉદ્યોગો અને વાહનવ્યવહાર માટે અત્યંત ઉપયોગી હોય છે (જેમ કે ગંગાનું મેદાન).
દર 1000 પુરુષોની વસ્તી સરખામણીએ મહિલાઓની (સ્ત્રીઓની) સંખ્યાના પ્રમાણને જાતિ-પ્રમાણ (Sex Ratio) કહે છે.