ધોરણ 9 | విષય: English
"હે અબૂ મિયાં! ઉદાસ દેખાઈ રહ્યા છો? આજે એકલા કેમ બેઠા છો? તમારી વહાલી કાલૂઆ ક્યાં છે?" ગોવિંદા ચિંતિત હતો. "કદાચ, મેં તેને ખોઈ દીધી છે. મેં ટેકરી તરફ જતા તેના પગના નિશાન જોયા છે. તે રાક્ષસે (વરુએ) ચોક્કસ તેને મારી નાખી હશે."
બિચારા અબૂખાન લગભગ રડી પડ્યા. તેમને સમજાતું નહોતું કે કાલૂઆ શા માટે દોરડું તોડીને રાત્રે ગાયબ થઈ ગઈ. તેઓ તેને લીલું, રસદાર ઘાસ અને સ્વાદિષ્ટ અનાજ આપતા હતા. છતાં પણ તેમના પરિવારની એકમાત્ર સભ્ય તેમનું ઘર છોડીને જતી રહી!
થોડા દિવસો પછી અબૂ મિયાંએ બીજી બકરી ખરીદી. આ નવી બકરી સુંદર, બરફ જેવી સફેદ, બે નાના શીંગડાં અને સુંદર ચમકતી લાલ આંખો વાળી હતી. "હું તને ચાંદની કહીશ," તેની સોફ્ટ રૂંવાટી પર હાથ ફેરવતા તેમણે કહ્યું.
એક સુંદર સવારે તેમના પડોશી ગોવિંદા આવ્યા. તેમણે અબૂ મિયાં ને તેમના પરિવારના એકમાત્ર સભ્ય સાથે વાતો કરતા જોયા. "હે અબૂ ચાચા, તમે ખુશ અને સ્વસ્થ દેખાઈ રહ્યા છો! હવે જીવન કેવું ચાલે છે?"
"હું સૌથી ખુશ વ્યક્તિ છું, ગોવિંદા! ચાંદનીએ મને નવું જીવન આપ્યું છે. તે મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે, અને હું પણ તેના વિના જીવી શકતો નથી." અબૂ ચાચા આનંદથી ચમકી રહ્યા હતા.
"પણ તમે તેને શું કહી રહ્યા હતા? મેં તમને તમારી વહાલી સાથે વાતો કરતા જોયા!" "ઓહ, હા! હું તેને ટેકરી પર પેલા રક્તપિપાસુ દાંતવાળા રાક્ષસના હાથે કાલૂઆના કરૂણ અંતની વાર્તા કહી રહ્યો હતો." અબૂ મિયાંએ જવાબ આપ્યો. "પરંતુ મારી વહાલી ચાંદની મને ક્યારેય છોડીને નહીં જાય. તે ખૂબ સમજદાર છે અને મારી સાથે ખુશ છે," તેમણે ઉમેર્યું.
ગોવિંદાએ કહ્યું, "અબૂ ચાચા, તમને આ રીતે જોઈને મને ખૂબ આનંદ થયો. મને ખાતરી છે કે ચાંદની તમારા છેલ્લા શ્વાસ સુધી તમારી સાથે રહેશે."
થોડા વર્ષો વીતી ગયા. ચાંદનીને ટેકરી પ્રત્યે આકર્ષણ થવા લાગ્યું. દરરોજ સવારે તે કોમળ તડકામાં ચમકતી ટેકરીઓની ટોચને જોતી.
"આ ટેકરીઓ કેટલી સુંદર છે!" તેણે વિચાર્યું. "અને તેમાંથી વાતો પવન કેટલો તાજગીભર્યો છે! મારે પેલા લીલા છમ ખેતરોમાં દોડવું જ જોઈએ." તે ટેકરીઓ તરફ દોડી પરંતુ આંચકા સાથે રોકાઈ ગઈ. તેના ગળામાં દોરડું હતું. તેને તેનાથી સૌથી વધુ નફરત હતી.
ધીમે ધીમે ચાંદનીએ લીલું ઘાસ અને સ્વાદિષ્ટ અનાજ ખાવાનું બંધ કરી દીધું. અબૂખાનની વાર્તાઓમાં પણ તેનો રસ ઉડી ગયો. તેની ભૂખ મરી ગઈ, તે ખૂબ પાતળી થઈ ગઈ. તે સૂર્યપ્રકાશમાં નાહતી અથવા વાદળો સાથે રમતી ટેકરીઓ તરફ ઉદાસીનતાથી તાકી રહેતી.
અબૂખાન સમજી ગયા કે તેમની વહાલી ચાંદની સાથે શું થઈ રહ્યું છે. તેમણે તેને એક નાની ઝૂંપડીમાં ધકેલી દીધી અને દરવાજો બંધ કરી દીધો. પરંતુ પાછળની નાની બારી બંધ કરવાનું ભૂલી ગયા.
તે જ રાત્રે, ચાંદનીએ તે બારીને પોતાની આઝાદીનો માર્ગ બનાવ્યો. જ્યારે ચાંદની ટેકરીની ટોચ પર પહોંચી ત્યારે ક્ષિતિજ પર મોટો પીળો સૂર્ય ઊગી રહ્યો હતો. તે આનંદ અને આશ્ચર્યથી ઉભરાઈ રહી હતી. તેના પગ નીચેનું લીલું ઘાસ સોનેરી પીળું થઈ ગયું. પવને સ્વાગતનું અનંત ગીત ગાયું. ચાંદનીને લાગ્યું કે જાણે તે વર્ષોના વિયોગ પછી તેની માતાને મળી રહી હોય! અબૂખાનના જેલ જેવા ઘર કરતાં આ બધું કેટલું અલગ હતું!
તે દિવસે તે કૂદી, રમી અને ચારે બાજુ રખડી. તે ખૂબ જ ખુશ હતી. ચાંદનીના જીવનનો આ સૌથી ખુશ દિવસ હતો.
સૂર્ય ટેકરીઓ પાછળ અદ્રશ્ય થઈ ગયો. ટૂંક સમયમાં અંધકારે ઘાસ, ફૂલો અને વૃક્ષોને ઢાંકી દીધા. પવન ફૂંકાતો બંધ થઈ ગયો. ચારે બાજુ શાંતિ છવાઈ ગઈ. બખોલમાંથી ઘુવડ બોલ્યું. ચાંદની ડરી ગઈ.
દૂર આકાશમાં પૂનમનો ચંદ્ર ઊગ્યો. તેના રૂપેરી પ્રકાશમાં ચાંદનીએ બે ચમકતી આંખો અને તીક્ષ્ણ દાંત પોતાની તરફ ધીમે ધીમે આવતા જોયા. રાક્ષસ (વરુ) ને કોઈ ઉતાવળ નહોતી. તે જાણતો હતો કે આ બકરી પણ તેનો ખોરાક છે.
વરુ અને બકરી એકબીજા સાથે માથા અથડાવીને લડ્યા. તે મોટો અને ક્રૂર હતો જ્યારે તે નાની પણ નબળી નહોતી. ચાંદની પોતાના પગ પર મક્કમ ઊભી રહી, માથું થોડું નમેલું અને તેના મજબૂત શીંગડા રાક્ષસ તરફ તાકેલા હતા. તે કોઈ ક્રૂર દુશ્મન સામે લડવા તૈયાર બહાદૂર સૈનિક જેવી લાગતી હતી.
લડાઈ શરૂ થઈ. તે આખી રાત ચાલી. ચંદ્ર ઝાંખો પડવા લાગ્યો અને અચાનક વાદળો પાછળ છુપાઈ ગયો. તારા પણ એક પછી એક અદ્રશ્ય થવા લાગ્યા. પૂર્વમાં ઝાંખો પ્રકાશ દેખાયો. સૂર્યના પ્રથમ કિરણોએ ચાંદનીને જમીન પર પડેલી જોઈ. તે લોહીથી લુહાન હતી. વરુ, થાકેલું અને ઊંઘરેટું, તેને ફાડી ખાવા માટે તૈયાર થઈ રહ્યું હતું.
વૃક્ષ પર બેઠેલું પક્ષીઓનું ટોળું લડાઈના પરિણામ અંગે ચર્ચા કરી રહ્યું હતું. "તો... વિજેતા કોણ છે?" એક નાના પક્ષીએ પૂછ્યું. "વરુ, ચોક્કસ!" મોટાભાગના અન્ય પક્ષીઓએ એકસાથે કહ્યું. "ના." એક જ્ઞાની વૃદ્ધ પક્ષીએ કહ્યું, "ચાંદની વિજેતા છે. મેં આટલી બહાદુર સ્વતંત્રતા સેનાની ક્યારેય જોઈ નથી!"
The dove was living a comfortable life. → True
The dove was happy because it was tied with a silken thread. → False
The poet took good care of the dove. → True
The poet does not understand the reason of the dove's sadness. → True
The dove was stupid not to live with the poet. → False
The dove was unhappy because it was not free. → True
Mithu: Ok. I will call you Sweetu.
Sweetu: I don't mind. But are you happy in this cage?
Mithu: No, I am not happy at all. I miss flying freely in the sky.
Sweetu: Will you come with me in the forest?
Mithu: What will we do in the forest?
Sweetu: We will fly freely, eat fresh fruits, and live naturally without any boundaries.
Mithu: I am ready. Open the cage like this. (Shows the trick) Now what will happen?
Sweetu: Now we will fly high together towards the green forest!
Chandani was looking pretty with white fur. She wanted to go to the hill quite unaware of the danger there. As her attraction for the hill grew more, she lost appetite and grew thin. She felt that Abbukhan's small hut was not more than a prison for her. Finally she reached hilltop where the big yellow sun was rising on the horizon.
began / a villain / the hero / fight: → The fight between the hero and the villain began.
Bhagatsinh / fight / India / freedom: → Bhagatsinh fought bravely for India's freedom.
Nirali / tea / toast / soak: → Nirali soaked her toast in warm tea.
The sun / horizon / evening: → The sun sets on the horizon in the evening.
Meadow / the cow / attract / fresh grass: → The fresh grass in the meadow attracted the cow.
When Meera heard about her grandfather's sudden death, she was in tears. → Yes
Raju got his result and found that he had failed in two subjects. He was beaming with joy. → No (Correction: ...He was in tears / very sad.)
There was a curfew in the city. There was stillness all around. → Yes
Everything from the hilltop looks very big. → No (Correction: Everything from the hilltop looks very small.)
I could see clearly in the faint light. → No (Correction: I could not see clearly in the faint light.)
[ 1 ] Abbukhan fed Chandani with great love and care.
[ 2 ] Chandani started loving hills.
[ 3 ] Chandani tried to run to the hills once but couldn't.
[ 4 ] Abbukhan shut Chandani in a small hut.
[ 5 ] Chandani left Abbukhan's small hut and ran away towards the hills.
[ 6 ] Chandani saw the wolf approaching her.
[ 7 ] The wolf and Chandani fought throughout the night.
[ 8 ] The wolf attacked Chandani and killed her.
There were tears in Abbukhan's eyes. → "Poor Abbukhan was almost in tears."
Abbuchacha was full of joy. → "Abbu Chacha was beaming with joy."
My Chandani will always live with me. → "Chandani will accompany you till your last breath."
Chandani began to love the hills. → "Chandani developed an attraction for the hill."
Abbukhan shut Chandani in a small room. → "He pushed her into a small hut and shut the door."
The sun rose in the east. → "A faint light appeared in the east." / "the big yellow sun was rising in the horizon."
Some birds were discussing about the outcome of the fight. → "A flock of birds sitting on tree was debating the result of the fight."
Bottom (Least Happy) to Top (Most Happy):
(2) "How beautiful these hills are!" said Chandani.
(3) She was overflowing with joy and wonder.
(5) Chandani felt as if she were meeting her mother after years.
(6) That day she jumped and played and ate all around.
(1) Chandani was on the top of the hills.
(4) It was the happiest day in Chandani's life. (Top - Most Happy)
"Perhaps, I have lost her. That devil must have killed her." 😞
"Chandani has brought new life to me." 😀
"She loves me a lot, and even I can't live without her." 😊
"My dear Chandani will never leave me." 😄
Poor Abbukhan was almost in tears. 😭
Poor Abbukhan was almost in tears. Why?
Ans: Abbukhan was in tears because his beloved goat Kalua broke her rope and ran away to the hills, where the wolf killed her.
Write about Abbukhan's new family member.
Ans: Abbukhan's new family member was a pretty white goat named Chandani. She had two small horns, bright red eyes, and soft fur.
What did Abbukhan keep telling Chandani?
Ans: He kept telling her the sad story of Kalua's death so that she would never go to the dangerous hills.
How can you say that Abbukhan's darling hated to live with him?
Ans: She stopped eating grass, lost weight, ignored his stories, and kept staring at the hills until she finally escaped.
Describe Chandani's feeling after she escaped from Abbukhan's house.
Ans: She felt extremely happy, free, and full of wonder, as if meeting her mother after years of separation.
What price did Chandani pay for her freedom?
Ans: Chandani had to sacrifice her life fighting bravely against the cruel wolf for her freedom.
How can you say that Chandani was the real winner?
Ans: Chandani fought courageously till her last breath without giving up, choosing a brave death in freedom over a safe life in captivity.
'that devil' refers to the wolf.
'his only family member' refers to Kalua.
'he' stands for Govinda.
'your darling' stands for Chandani.
'he' stands for the wolf, and 'food' stands for Chandani.
Angry, Disgusted, Scared, Sad, Surprised, Happy.
Angry
Happy / Joyous
Scared
Disgusted
Surprised
Sad / Sympathetic
Shailam: Let's go for a picnic, Taslim.
Taslim: It's indeed a great idea.
Sneha: Look there. The sun is setting.
Vishva: What a beautiful scene!
Rucha: Hey, Rubi! I have prepared a working model of a space shuttle. Look at this.
Rubina: Awesome! / Wow!
Ninad: I have some chocolates for you. Enjoy them.
Keval: How nice of you!
Vedant: Have you ever tasted Rasgulla?
Prapti: Oh, I love it!
Surja: That shop has new fancy T-shirts on sale. Let's buy some.
Krupal: That sounds good.
Wishing your brother before examination → (c) Best of luck
Your neighbour is sick. → (d) Get well soon
Your uncle is going abroad. → (g) Happy journey
The gift was presented by your friend. → (h) Thank you very much
To the players who have just lost the final match. → (f) Bad luck
Your cousin has passed the Board Exam with 90%. → (i) Congratulations
You are meeting a new friend. → (a) Nice to meet you
You stepped on someone's foot unknowingly. → (b) I'm very sorry
A person helps you in lifting a heavy bag. → (j) So nice of you
You have been declared as the winner in the essay competition. → (e) Oh! I can't believe it
I feel joyous when there is rain.
I feel sad when someone is crying.
I feel excited at the fun fair.
I feel happy to greet new people.
I feel disgusted when someone lies.
It's really funny - You will also laugh at it when I share with you.
I am really thirsty - Could you bring a glass of water?
You look tired - Why don't you take rest?
It's very cold - Put on your woollen jacket.
I am hungry - Let's go and get some snacks.
The show is boring - Let's go outside and move around.
What news did Rutu receive?
Ans: Rutu received the news that she won the gold medal in the essay writing competition.
What did her father say?
Ans: Her father said, "Oh my dear Rutu! You have done it. I am indeed proud of you!"
What did her mother do?
Ans: Her mother rushed to her, hugged her affectionately, and shed tears of joy.
How did her friends greet Rutu?
Ans: Her friends congratulated her and demanded a celebration.
What kind of mood do you find in the passage?
Ans: A joyful, proud, and celebratory mood.
A Pet Dog A pet dog lives a comfortable and safe life with its master. It gets clean food on time, regular baths, and a cozy kennel to sleep in. However, a pet dog has restricted freedom. Its master keeps it tied with a chain or a leash around its neck, preventing it from roaming around freely whenever it wants.
A Stray Dog A stray dog lives a completely free life. It does not have a master to provide luxurious comforts or regular meals, so it has to search for food on its own. Despite these daily struggles, a stray dog enjoys absolute freedom to go anywhere at any time without being bound by a leash or chain.
The poet promises the bird that he would not follow it, nor would he speak a word to bring it back.
The poet loves the freedom in the bird and knows that the bird has flown away as it was drawn by the lure of freedom.
The bird is flying towards light where love and freedom are also present.
The poet also is accompanying it. The poet promises the bird though he is far away, they will meet where the light is outpoured.
The main idea of the poem is that true love respects freedom and lets the loved ones fly free.
Chandrashekhar Azad Chandrashekhar Azad was a great Indian freedom fighter and a fearless revolutionary born in 1906 in Madhya Pradesh. He dedicated his life to freeing his motherland from British rule. Known for his bravery and quick wit, he vowed that the British police would never catch him alive. He inspired countless youths while chanting 'Vande Mataram'. In 1931, during a fierce gunfight with the British police at Alfred Park in Allahabad, he shot himself with his last bullet to maintain his pledge of remaining free. He died the death of a brave hero and became a immortal martyr in Indian history.