ધોરણ 9 | విષય: English
જ્યારે હું કૉલેજમાં હતો, ત્યારે હું મારો ઉનાળાનો નિકાસ/વેકેશન નિયમિતપણે દેહરામાં મારી દાદીના ઘરે વિતાવતો. હું મે મહિનાની શરૂઆતમાં મેદાન પ્રદેશો છોડીને જતો અને જુલાઈના અંતમાં પાછો ફરતો. દેઓલી એ દેહરાથી લગભગ 50 કિમી દૂર આવેલું એક નાનું સ્ટેશન હતું. તે ભારતના તેરાઈના ઘનઘોર જંગલની સરહદ પર હતું.
મેં નક્કી કર્યું કે એક દિવસ હું દેઓલી ખાતે ટ્રેનમાંથી ઉતરીશ અને ત્યાં એક દિવસ વિતાવીશ. હું અઢાર વર્ષનો હતો, મારી દાદીની મુલાકાતે જઈ રહ્યો હતો અને રાત્રિની ટ્રેન દેઓલી રોકાઈ. એક છોકરી ટોપલીઓ વેચતી પ્લેટફોર્મ પર નીચે આવી.
તે ઠંડી સવાર હતી અને છોકરીના ખભા પર શાલ હતી. તેના પગ ઉઘાડા હતા અને તેના કપડાં જૂના હતા. તે એક યુવાન છોકરી હતી, જે મારી તરફ સુંદર ચાલ સાથે આવી રહી હતી.
જ્યારે તે મારી બારી પાસે આવી, ત્યારે તે અટકી ગઈ. તેણે જોયું કે હું તેની સામે એકીટશે જોઈ રહ્યો હતો, પરંતુ પહેલા તો તેણે ધ્યાન ન આપવાનો ડોળ કર્યો. તેની ચમકહીન (ગોરી) ત્વચા, ચમકદાર કાળા વાળ અને ઘેરી આંખો હતી. અને પછી તે આંખો, શોધતી અને જીવંત, મારી આંખોને મળી.
તે થોડો સમય મારી બારી પાસે ઊભી રહી અને અમારામાંથી કોઈ કંઈ બોલ્યું નહીં. પણ જ્યારે તે આગળ વધી, મને ખબર નથી કેમ, મેં મારી સીટ છોડી દીધી અને ડબ્બાના દરવાજા તરફ દોડી ગયો. તેણે મને દરવાજે જોયો, અને પ્લેટફોર્મ પર રાહ જોતી ઊભી રહી. હું ચાની દુકાન તરફ ચાલીને ગયો. એક નાની સગડી પર કીટલી ઊકળી રહી હતી. છોકરી દુકાનની પાછળ મારી પાછળ આવી.
"શું તમારે ટોપલી ખરીદવી છે?" તેણે પૂછ્યું. "તે ખૂબ મજબૂત છે, ઉત્તમ વાંસમાંથી બનેલી છે." "ના," મેં કહ્યું, "મારે ટોપલી જોઈતી નથી." અમે ખૂબ લાંબા સમય સુધી એકબીજા સામે જોઈ રહ્યા અને પછી તેણે કહ્યું, "શું તમને ખાતરી છે કે તમારે ટોપલી નથી જોઈતી?" "મને એક આપો," મેં કહ્યું, અને મેં ઉપરથી એક ટોપલી લીધી અને તેને એક રૂપિયો આપ્યો. હું તેના આંગળાંને સ્પર્શ કરવા માંગતો હતો, પરંતુ કરી શક્યો નહીં.
ગાર્ડે તેની સીટી વગાડી; તેણે કંઈક કહ્યું, પરંતુ તે ઘંટડીના અવાજ અને એન્જિનના સીટીના અવાજમાં ખોવાઈ ગયું. મારે મારા ડબ્બા તરફ પાછા દોડવું પડ્યું. પ્લેટફોર્મ દૂર સરકી રહ્યું હતું ત્યારે મેં તેને જોઈ. તે પ્લેટફોર્મ પર એકલી હતી અને ખસી ન હતી, પરંતુ તે મારી સામે જોઈ રહી હતી અને હસી રહી હતી. સિગ્નલ બોક્સ વચ્ચે આવ્યું ત્યાં સુધી મેં તેને જોઈ, અને પછી જંગલે સ્ટેશનને સંતાડી દીધું. હું હજુ પણ તેને ત્યાં એકલી ઊભેલી જોઈ શકતો હતો.
હું બાકીની મુસાફરી દરમિયાન જાગતો જ બેસી રહ્યો. હું એ છોકરીનો ચહેરો અને તેની ઘેરી, ચમકતી આંખો ભૂલી શક્યો નહીં. પરંતુ જ્યારે હું દેહરા પહોંચ્યો, ત્યારે આ ઘટના ધૂંધળી અને દૂરની બની ગઈ; કારણ કે મારા મગજમાં બીજી બાબતો હતી. બે મહિના પછી જ્યારે હું પાછો મુસાફરી કરી રહ્યો હતો ત્યારે જ મને તે છોકરી યાદ આવી.
જ્યારે ટ્રેન સ્ટેશન પર આવી ત્યારે હું તેને શોધી રહ્યો હતો અને મને એક અણધારી ઉત્તેજના અનુભવાઈ. મેં તેને પ્લેટફોર્મ પર ચાલતી જોઈ. હું દરવાજા તરફ દોડ્યો અને તેની સામે હાથ હલાવ્યો. જ્યારે તેણે મને જોયો, ત્યારે તે હસી. તે ખુશ હતી કે મને તે યાદ હતી. હું ખુશ હતો કે તેને હું યાદ હતો.
તેણે ટોપલીઓ વેચવાનું શરૂ ન કર્યું, પણ સીધી ચાની દુકાને આવી. તેની ઘેરી આંખો અચાનક ચમકથી ભરાઈ ગઈ. અમે થોડો સમય કંઈ બોલ્યા નહીં પણ અમે શબ્દો વગર વાત કરી. મને તે જ ક્ષણે તેને ટ્રેનમાં બેસાડીને મારી સાથે લઈ જવાની ઈચ્છા થઈ. દેઓલી સ્ટેશનના અંધકારમાં તેને અદ્રશ્ય થતી જોવાનો વિચાર હું સહન કરી શક્યો નહીં. મેં તેના હાથમાંથી ટોપલીઓ લીધી અને જમીન પર મૂકી. તેણે ટોપલી લેવા માટે હાથ લાંબો કર્યો, પણ મેં તેનો હાથ પકડી લીધો અને પકડી રાખ્યો.
"મારે દિલ્હી જવું છે," મેં કહ્યું. તેણે માથું ધુણાવ્યું. "મારે ક્યાંય જવું નથી." ગાર્ડે તેની સીટી વગાડી અને મને એવું કરવા બદલ ગાર્ડ પ્રત્યે નફરત થઈ. "હું ફરી આવીશ," મેં કહ્યું. "શું તું અહીં હોઈશ?" તેણે માથું ધુણાવ્યું. "મારે ક્યાંય જવું નથી." તેણે ફરી માથું ધુણાવ્યું. ઘંટડી વાગી અને ટ્રેન આગળ સરકી. મારે છોકરી પાસેથી મારો હાથ ખેંચવો પડ્યો અને ચાલતી ટ્રેન માટે દોડવું પડ્યું.
આ વખતે હું તેને ભૂલ્યો નહીં. તે બાકીની મુસાફરી દરમિયાન અને ત્યારપછી પણ લાંબા સમય સુધી મારી સાથે હતી. આખું વર્ષ તે એક તેજસ્વી, જીવંત વસ્તુ હતી. અને જ્યારે કૉલેજનું સત્ર પૂરું થયું, ત્યારે મેં ઉતાવળમાં સામાન પેક કર્યો અને સામાન્ય કરતાં વહેલો દેહરા જવા નીકળી ગયો. જ્યારે ટ્રેન દેઓલીમાં પ્રવેશ કરી ત્યારે હું નર્વસ અને બેચેન હતો. હું વિચારતો હતો કે મારે છોકરીને શું કહેવું જોઈએ, અને મારે શું કરવું જોઈએ. મેં નક્કી કર્યું હતું કે હું તેની સામે લાચાર થઈને ઊભો નહીં રહું.
ટ્રેન દેઓલી આવી, અને મેં પ્લેટફોર્મ પર ઉપર-નીચે જોયું, પણ મને એ છોકરી ક્યાંય દેખાઈ નહીં. મેં દરવાજો ખોલ્યો અને પગથિયાં પરથી નીચે ઉતર્યો. હું ખૂબ જ નિરાશ થયો હતો. મને લાગ્યું કે મારે કંઈક કરવું પડશે, અને તેથી હું સ્ટેશન માસ્તર પાસે દોડી ગયો અને કહ્યું, 'શું તમે એ છોકરીને ઓળખો છો જે અહીં ટોપલીઓ વેચતી હતી?' "ના, હું નથી ઓળખતો," સ્ટેશન માસ્તરે કહ્યું.
ટ્રેન સ્ટેશનની બહાર જઈ રહી હતી, અને મારે પ્લેટફોર્મ પર દોડીને મારા ડબ્બાના દરવાજા માટે કૂદકો મારવો પડ્યો.
જેમ દેઓલી પ્લેટફોર્મ અદ્રશ્ય થઈ ગયું, મેં નક્કી કર્યું કે એક દિવસ મારે ત્યાં મુસાફરી રોકવી પડશે (ટ્રેનમાંથી ઉતરવું પડશે). હું શહેરમાં એક દિવસ વિતાવીશ, તપાસ કરીશ અને તે છોકરીને શોધીશ જેણે તેની ઘેરી, આતુર આંખોની માત્ર એક નજરથી મારું દિલ ચોરી લીધું હતું.
છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં હું દેઓલીમાંથી ઘણી વાર પસાર થયો છું. હું હંમેશાં મારી સામે હસતો એ જ અપરિવર્તિત ચહેરો જોવા માટે બારી બહાર જોઉં છું. પણ હું ક્યારેય ત્યાં મુસાફરી રોકીશ નહીં. હું આશા રાખવાનું અને સ્વપ્ન જોવાનું, અને મારી રાહ જોઈ રહેલી ટોપલીઓવાળી છોકરી માટે બારી બહાર જોવાનું પસંદ કરું છું.
હું દેઓલી ખાતે મારી મુસાફરી ક્યારેય રોકતો નથી, પરંતુ હું જેટલી વાર બની શકે એટલી વાર ત્યાંથી પસાર થાઉં છું. — રસકિન બોન્ડ
Stars are like bright birds. → T
We are slipping on the earth. → F
Star filled sky is changing. → F
The dark night looks like a forest. → T
It seems as if trees are racing with us. → T
The journey is scaring. → F
anxious - look at - pale - my teacher
My teacher was looking anxious at my pale face.
determine - summer vacation - spend - Mt. Abu
I determined to spend my summer vacation at Mt. Abu.
kettle - tea - gas stove
A kettle of tea was boiling on the gas stove.
run back - bell - class room - students
When the bell rang, the students ran back to the classroom.
bare - sun - road - walk
It is difficult to walk with bare feet on the hot road in the sun.
ulbr → blur (not clear)
joruney → journey (trip, travel)
pumisle → impulse (a sudden urge to act)
otneic → notice (observe)
aclng → clang (a loud ringing sound)
paimtniet → impatient (restless)
clanging of the bell
border of the jungle
get off the train
rushed to the hospital
vanishing in the dark
hissing of the engine
stepped on the foot board
looked up and down
(Contextual vocabulary practice matching emotions with situations)
She was a young girl selling baskets.
She had bare feet and wore old clothes.
She had a shawl across her shoulders.
She was walking gracefully towards the author.
She had pale skin and shiny black hair.
She had dark, searching, and lively eyes.
She was dignified and did not beg.
She had a sweet and unchanged warm smile.
The girl was selling many things. → False
Correction: The girl was selling only baskets.
The writer met the girl twice at Deoli. → True
The writer controlled his feeling of touching the girl. → True
The writer watched the girl in the dream during the journey. → False
Correction: The writer sat awake and kept thinking about the girl.
The writer expressed his love in words during their second meeting. → False
Correction: They spoke without words and didn't express love directly.
The writer broke his journey at Deoli and made inquiries about the girl. → False
Correction: The writer never broke his journey at Deoli, though he made a quick inquiry with the station master once.
7: I felt the impulse to put her on the train there and then.
6: I caught her hand and held it.
5: She was with me for the rest of the journey and for long after.
4: I could not forget her face.
3: I wished to touch her.
2: I was looking at her intently.
1: I watched the girl until the signal box came.
The writer was of about eighteen years of age. He regularly spent his summer vacation with his grandmother and returned late in July. Once while he was travelling by the night train, at Deoli, he saw a girl selling baskets on the platform. She was walking gracefully towards him. She had pale skin and dark eyes. Actually he didn't want to buy any basket but he bought one and gave her a rupee. He wanted to touch her fingers but he couldn't do so. As the train started, he ran back to his compartment. He kept thinking of the girl till he reached Dehradun.
(1) Where did the author spend his summer vacation?
Ans: The author spent his summer vacation at his grandmother's place in Dehra.
(2) How did the author react when he saw the girl for the first time?
Ans: When he saw her for the first time, he looked at her intently and felt a strong attraction toward her.
(3) What feeling did the author have while buying the basket?
Ans: While buying the basket, the author wished to touch her fingers.
(4) What kept the author awake for the rest of the journey?
Ans: The girl's face and her dark, bright, lively eyes kept the author awake for the rest of the journey.
(5) What urge did the author have when he met the girl for the second time?
Ans: The author felt a strong impulse to put her on the train right there and take her away with him.
(6) Why did the author leave for Dehra earlier than usual?
Ans: He left for Dehra earlier because he was eager and anxious to see the girl again.
(7) How did the author feel as the train entered Dehra/Deoli? What did he decide then?
Ans: He felt nervous and anxious. He decided that he would not stand helplessly before her.
(8) Whom did the author ask about the girl? What reply did he get?
Ans: The author asked the station master about the girl. The station master replied that he did not know her.
(9) Why did the author want to break the journey at Deoli? Could he do that?
Ans: He wanted to break his journey to search for the girl in the town. No, he could never bring himself to break his journey there.
She told me that I was not taking my medicines regularly. → Doctor
He scolded him that nobody would write from his neighbour's answer book. → Teacher / Exam Supervisor
She announced that the train scheduled on that day would arrive on the day after. → Railway Announcer
They declared that they were ready to participate in any programme organised after school hours. → Students
| Sentence | A (Direct) | B (Indirect) |
|---|---|---|
| 1 | I'm looking, my, now | he was looking, his, then |
| 2 | I visited, last Sunday | he had visited, the previous Sunday |
| 3 | I've lived, here | he had lived, there |
| 4 | I had finished, my, came | he had finished, his, came |
| 5 | I have been watching, this | he had been watching, that |
| 6 | I was watching, rang | he had been watching, rang |
| 7 | I had been doing, went off | he had been doing, went off |
| 8 | I will open, tomorrow | he would open, the next day |
Disha said that she was not well.
Haroon said that he had got up late in the morning.
Suketu said that he was not ready with his homework.
Vraj said that he had visited his uncle's place with his parents.
Dhiraj said that he had gone to the stadium to watch the cricket match.
Sania said that they had had some guests and she had had to help out her mother in the kitchen.
Roopam is a former student of our school and s/he is a successful business person now. S/he said that s/he was an average student in studies. But s/he stated that s/he was very good in English. S/he shared that s/he was not good at sports as s/he was very fat. S/he stated that s/he did not like reading much. S/he said that s/he used to spend too much time watching TV. S/he happily recollected that s/he had loved the annual function celebrations.
I had left the guitar in the music hall the previous evening. I asked the students who were involved with different events. Mohsin said that he had been with the dance group but he had seen Raghav playing guitar. Raghav revealed that he had taken it for a while then he had gone to see the dance practice. Megha said that she had been busy with her classical dance practice. Reena stated that they had been rehearsing their prayer song in the assembly hall. Sam said that he had left for home early as he hadn't been feeling well.
When my flat owner rang up he said that he was out of station but he would come the next day and give us the extra key for the main door. But he never came. He said he would get furniture in the kitchen repaired and get the gas heater fixed in the bathroom. He added he would get the curtain fixed in the drawing hall that week. But he never did. He also said that he had checked the fans and lights in all the rooms and he had reinstalled a new stabilizer for the AC in bedroom. He told us he was not sure whether the doorbell worked well. Then he said if we found any other problem, we could ring him that night at home. We rang him, but he never responded.
The author told the girl that he had to go to Delhi. The girl replied that she did not have to go anywhere. The author then said that he would come again and asked if she would be there. The girl again replied that she did not have to go anywhere.
Dilipbhai called his family members to plan their annual trip. Dhaval suggested going to Mangalore again. When Dilipbhai asked why, Darshana said it was their most exciting trip, especially the Konkan Railway journey. Ranjanben agreed with the kids, recalling the sea shores, palm trees, and towns along the route. Dhaval reminded them of the mountain passes, tunnels, and jungles. Dilipbhai granted their wish to revisit the beautiful route.
The Person I Miss Most The person I miss most in my life is my late grandfather. He was a kind, wise, and patient man who spent countless hours telling me inspiring stories during my childhood. Every evening, we used to go for a walk in the local park, where he taught me valuable life lessons. His warm smile and encouraging words always gave me confidence whenever I faced challenges. Even though he is no longer with us, his values and sweet memories remain deeply rooted in my heart.
My New Bus Port This is a picture of a modern and busy Bus Port. Several buses are parked neatly at their designated platforms, and passengers are boarding or getting off the buses. Drivers and conductors are preparing for their routes. There is an inquiry window where commuters can check bus timings. A police officer is stationed nearby to maintain law and order. In the station premises, we can see a bookstore, hawkers selling snacks, and porters carrying luggage. The depot manager's office overlooks the platform to ensure smooth operations.